وبلاگ جدید

رفقا لطفا از این به بعد به آدرس زیر مراجعه بفرمائید.

 

http://hajsaleh.mihanblog.ir

مناجات(خواجه عبد الله انصاری)

الهی! به حرمت آن نام كه تو خوانی و به حرمت آن صفت كه تو چنانی، دریاب كه می توانی.

الهی! عمرم به باد كردم و بر تن خود بیداد كردم، گفتی و فرمان نكردم، درماندم و درمان نكردم.

الهی! عاجز و سرگردانم، نه آنچه دارم دانم ونه آنچه دانم دارم.

الهی! اگر تو مرا خواستی من آن خواستم كه تو خواستی.

الهی! به بهشت و حور چه نازم، مرا دیده ای ده كه از هر نظر بهشتی سازم.

الهی! در دلهای ما جز تخم محبت مكار و بر جانهای ما جز الطاف و مرحمت خود منگار و بر كشت های ما جز باران رحمت خود مبار، به لطف، ما را دست گیر و به كرم پای رتبهدار.

الهی! حجاب ها را از راه بردار و ما را به ما مگذار، به حق عظمت ای بلندترین بالا م.

ادامه مطلب...

یاران راستین ره عشق

دلا یاران سه باشند گر بدانی             زبانی هست ونانی هست وجانی

به نانی نان بده و از در برانش                 تعارف كن تو با یار زبانی

اگر آن یار جانی را تو دیدی                 به جانش جان ده تا می توانی

زمزمه های عرفانی(علامه حسن زاده آملی)

الهی، اگر از من بپرسند كیستی، چه گویم؟

الهی، از كودكان چیزها آموختم،لاجرم كودكی پیش گرفتم؟

 الهی، چون است چشیده ها خاموشند و نچشیده ها در خروش؟

الهی، از شیاطین جن بریدن دشوار نیست، با شیاطین انس چه باید كرد؟

الهی، خوشدلم كه از درد می نالم، كه هر دردی را درمانی نهادی.

 الهی، در خلقت شیطان كه آن همه فواید و مصالح است، خلقت ملك چه ها باشد؟

 الهی، شكرت كه از تقلید رستم و به تحقیق پیوستم.

 الهی، تو پاك آفریده ای، ما آلوده كرده ایم.

الهی، ظاهر ما اگرعنوان باطن ما نباشد، در یوم تبلی السرائرچه كنیم؟

الهی، شكرت كه كور بینا و كر شنوا وگنگ گویایم.

 الهی، اگر گلم و یا خارم از بوستان یارم.

الهی، انسان ضعیف كجا وحمل قول ثقیل كجا.

الهی، چگونه دعوی بندگی كنم پرندگان از من می رمند وددان رامم نیستند.

الهی، گرگ و پلنگ را رام توان كرد، با نفس سركش چه باید كرد؟

پیام یار سفر كرده

اگر آنچه شیعیان ما- كه خداوند بر انجام طاعت خویش، آنها را موفق گرداند- در راه وفای به عهد و پیمانی كه بر دوش دارند همدل می شدند، میمنت دیدار ما از ایشان به تاخیر نمی افتاد و سعادت دیدن ما زودتر نصیبشان می شد، دیداری بر مبنای شناختی درست و صداقتی از آنان نسبت به ما. و ما را از شیعیان دور نگه نمی دارد، مگر اعمال بد آنها كه به ما می رسد و برای ما ناخوشایند و دور از انتظار است.

... و به سمت راست و چپ متمایل نگردید بلكه راه و مقصد خود را بر یك سنت و روش روشن به سوی دوستی ما قرار دهید كه من برای شما خیرخواهی نمودم و خداوند بر من وشما شاهد است واگر غیر از این بود كه صلاح شما را خواستار بوده و رحمت و شفقت و مهربانی كردن بر شما(شیعیان) را دوست داریم، زبان از خطاب به شما در می كشیدم.(شما را نصیحت نمی كردیم).

شراب تلخ

شراب تلخ می خواهم كه مرد افكن بود زورش

                                             كه تا یكدم بیاسایم ز دنیا و شر وشورش

سماط دهر دون پرور ندارد شهد آسایش

                                       مذاق حرص آزای دل بشو از تلخ و از شورش

 بیاور می كه نتوان شد از مكر آسمان ایمن

                                                بلعب زهره جنگی و مریخ سلحشورش

 كمند صید بهرامی بیفكن جام جم بردار

                                           كه من پیمودم این نه بهرامست و نه گورش

 بیا تا در می صافیت راز دهر نمایم

                                              بشرط آنكه ننمائی بكج طبعان دل كورش

 نظر كردن به درویشان منافی بزرگی نیست

                                        سلیمان با چنان حشمت نظر ها بود با مورش

                     كمان ابروی جانان نمی پیچد سر از حافظ

                     و لیكن خنده میاید بدین بازوی بی زورش

مهدی جان ای عزیز دل زهراو ای روشنی بخش دل و دیده ،ما ظهور كن تا سرم را برای قربانی كردن در راه تو فدا كنم و... ظهور كن كه با ظهور تو درخت ظلم وستم از بیخ كنده شود و شاخه های خشكیده اش آتش گیرد و جای آن درخت سر سبز عدالت بر قرار شود.

مهدی جانم تو می آیی و انتظار از لغت نامه ها پاك می شود . وقتی كه تو بیایی تمام نر گسها و شقایقها فرش زیر پایت مشوند. تو با هزاران یاس می آیی و جهان را به عطر یاس آغشته می كنی.

تو م یآیی و انتظار و تمام غصه ها از صحنه روزگار محو می شود پرندگان با تمام اشتیاق بال می گشایند و پرواز می كنند.

تو می آیی و یك دنیا طراوت و شادابی را با خود به ارمغان می آوری.

دیری نپاید كه با ۳۱۳ سردار سبكبال از مكه و با پرچم <یا لثارات الحسین> بیایی و محفل ما را رونق بخشی.

ولایت از منظر معصوم

  

                                                                    

    در توقیع شریف از حضرت حجة الله آمده است :   

<من كان من الفقها صاینا، حافظا لدینه، مخالفا لهواه، مطیعا لامره مولاه، فللعوام ان یقلدوه>

هر کدام از فقها که نفس خویشتن را نگاه دارد، و حافظ دینش باشد، و با هوا و هوس خود مخالفت كند، و از امر مولایش اطاعت كند، بر عموم مردم واجب است كه از او تقلید كنند.